2b22a601

Ervaringsverhaal: Waarom haar lichaam begon te trillen na de ontmoeting van haar tweede man Piet

Thu, 28 Aug 2025 11:11:00 GMT

Ontdek welk verhaal Trijnie haar Biografische tijdlijn vertelt

over haar angst voor onveiligheid en onder druk gezet worden

‚ Pas toen ze veilig was bij haar man Piet konden deze oude emotionele wonden er uit getrild worden!'

Mijn moeder is 1 van 11 kinderen en als enige overgebleven…

Het was zo’n beetje de eerste informatie die ik kreeg toen ik met Trijnie aan de slag ging. Zo die kwam wel even binnen

Ik teken vrij snel de stamboom erbij. 10 Kinderen die óf tijdens de zwangerschap overlijden of direct na de geboorte. Met uitzondering van één jongetje die vijf jaar oud is geworden. En dan komt moeder als nummer 11. Wat een trauma draagt moeder op haar schouders…

Ik vervolg de stamboom om te zien hoe Trijnie resoneert met haar voorouders.

Trijnie wordt als nummer twee geboren uit een gezin van vier en als enige meisje. Vóór haar zit broer Piet. Ná haar broertje Henk, die een dag na zijn geboorte overlijdt. En daarop volgt nog een broertje.

Piet en Henk twee namen die terugkomen in haar stamboom. Piet bij haar opa; de vader van haar moeder. Henk bij haar vader én jawel bij haar eerste echtgenoot!

Hun huwelijk kent een paar opmerkelijke feiten. Na eerst nog een jaar ingewoond te hebben bij haar ouders, met hun net geboren dochtertje, verhuizen Trijnie en haar man Henk naar een eigen woning . Een jaar na hun verhuizing ontstaan de eerste haarscheurtjes in hun huwelijk. Achter haar rug om sluit man Henk een lening af van ƒl 3.000,- waar ze pas later achter kwam.

Henk was ook nalatig geweest. Henk zat bij de marine. Deze bood goede sociale voorzieningen aan hun mariniers die er voor zorgden dat hun vrouwen en kinderen financieel goed verzorgd werden als zij op zee waren. Henk had het benodigde papierwerk niet ingevuld. Gevolg; Trijnie en hun dochtertje kwamen zonder inkomen te zitten.

Twee keer wordt Trijnie dus geconfronteerd met een financiële kwestie waar zij onwetend in terecht was gekomen. Echter wel met financiële zware

gevolgen voor háár als resultaat. Soortgelijke financiële verhalen komen op diverse plekken terug in haar leven en ook steeds weer de onwetendheid hier over. Telkens weer wordt ze financieel bedonderd met een hoofdrol voor haar man Henk en haar broer Piet.

Als ze 36 is sterft haar vader Henk. Haar rots in de branding. Op zijn sterfbed uit hij zijn zorgen om haar en haar moeder. Wat bleek; vlak voor zijn overlijden had vader ontdekt dat het financieel niet goed ging met zijn voormalige bedrijf dat door zijn zoon Piet was overgenomen. Zo’n half jaar na het overlijden van vader Henk, ging ‘zijn’ bedrijf inderdaad failliet. Dit onder het gezag van zoon / broer Piet. Trijnie werd hierbij financieel erg benadeeld (besodemieterd) door haar broer Piet.

Deze ingrijpende gebeurtenis zit op haar 36-jaars frequentie. Op dezelfde tijdsfrequentie op haar Biografische tijdlijn treft ze haar tweede partner Piet!! Vanaf dat moment begint haar lijf te trillen. Tremoren luidt de diagnose. Wat was er op dezelfde tijdsfrequentie gebeurd op haar eerste levenslijn rond haar 15e/16e jaar. Toen trouwde haar broer Piet en ging het huis uit. Er was rust voor Trijnie!

Ik kijk naar haar tijdlijn. Er gebeurt zó veel op haar tweede levenslijn in die 16 jaar dat dit verhaal nog niet compleet voelt.

Het nazorg moment…

Nieuwe informatie volgt. Ze vertelt me dat haar broer Piet een kussen op haar gezicht had gedrukt toen ze drie maanden oud was!! Oudere broer Piet was waarschijnlijk jaloers geweest met haar komst. Dit was waarschijnlijk zijn manier als 4 ½ -jarig jochie om de aandacht te krijgen van zijn moeder. Die vanuit een onderbuikgevoel op tijd aanwezig was. Het had heel anders af kunnen lopen.

Opeens valt het kwartje. Ze moest altijd broer Piet in de gaten houden. Allert zijn rondom hem, omdat ze zich niet veilig voelde bij hem in de buurt. Dit duurde dus tot haar 16e toen Piet het huis uit ging. Heel dit gevoel van onveiligheid kwam terug in zó veel gebeurtenissen in haar leven over de hele 16 jaars periode / frequentie. Totdat ze op haar 56ste partner Piet tegenkwam. Vanaf dat moment ervaart ze bij deze fijne man rust! En haar lichaam begint met trillen. Het wil er alles uit trillen wat het al die jaren heeft moeten dragen. Ze heeft zich nooit veilig gevoeld bij/rondom broer Piet. Met de komst van een nieuwe Piet in haar leven komt er veiligheid. En gaat het lichaam reageren. De hele gespannenheid die de naam/persoon Piet oproept trilt er uit!

Maar er is meer..

Als ze 65 is gaat ze samen met Piet op reis naar Thailand. Onder sociale druk van haar kinderen kiest ze er voor toch de reizigers vaccinaties te nemen die ze eigenlijk niet wil. Haar trillen versterkt. Ze wijt het aan de vaccinaties. kijkend naar haar tijdlijn zie ik een ander mogelijk verhaal. Een verhaal van financiële en sociale druk die op haar levenslijnen terugkomt;

Op haar 1e lijn een verhaal van haar opa die een lening terug eist wat voor haar ouders voor de nodige druk en spanningen zorgde. Een ruzie tussen haar opa en haar moeder waar zij bij aanwezig was geweest en ze zich heel onveilig had gevoeld. En de financiële druk die zij ervaren had op haar tweede én derde levenslijn door toedoen van haar man Henk. Ik vraag haar deze gebeurtenissen eens te koppelen aan de druk die ze ervaren had toen ze toch koos voor de vaccinaties. Op het moment dat ik dit zeg begint haar lijf enorm te trillen en moet ze enorm hoesten…. Vele kwartjes waren al gevallen. Maar deze sloeg in als een bom!

En haar trillen…

Dat is flink afgenomen sinds ze de vele gebeurtenissen uit haar leven met elkaar heeft kunnen verbinden. Haar Biografische tijdlijn legde een verhaal bloot van zich onveilig voelen. Het was deze angst die elke keer weer geactiveerd werd op de 1½-jaarsfrequentie met gebeurtenissen die haar hetzelfde onveilige / onder druk gezette gevoel gaven. Pas toen ze veilig was bij haar man Piet konden deze oude emotioneel wonden er uit getrild worden…

Sinds het uitwerken van haar Biografische tijdlijn heeft ze nu ook sneller door wanneer ze in stress raakt / als ze zich onveilig voelt. Ze kan dit nu direct doorvoelen wat voor veel rust zorgt! Puzzelstukjes zijn op hun plek gevallen! ♡

Ervaringsverhaal: Bang om vergeten te worden

Wed, 06 Sep 2023 12:11:07 GMT

Ontdek welk verhaal Karlijn haar Biografische tijdlijn verteld

over haar angst gesplitst te raken van haar familie en moederziel alleen achter te blijven

‚ Onder al die eenzame momenten die ze in haar leven ervaren had, lag een diepgewortelde familieherinnering die de angst opriep om niet vergeten te worden...'

Karlijn is 3 dagen oud wanneer ze voor ongelukkige omstandigheden naar het ziekenhuis moet. 6 Weken moet ze hier verblijven en ingrijpende operaties ondergaan. Al die tijd is ze hoofdzakelijk alleen.

Als ze 6 jaar is moet ze weer naar het ziekenhuis. Dit keer voor vervolg operaties. Ze ziet zichzelf nog staan in de spiegel en de ramen van het ziekenhuis. Wat voelde ze zich eenzaam en bang…

Als Karlijn 23 is bevalt ze van haar eerste zoon. Wederom lag ze in het ziekenhuis. Haar bevalling mondde uit in een keizersnede. Door omstandigheden was ze alleen en weer voelde ze zich eenzaam en bang…

Ruim twee jaar later bevalt ze van haar tweede zoon. Het was een verschrikkelijke bevalling. Koste wat kost wilde ze geen keizersnede wegens de traumatische ervaring van haar eerste bevalling. Wat had ze zich weer eenzaam en bang gevoeld. En wederom lag ze in het ziekenhuis. Dit vond plaats op precies dezelfde tijdsfrequentie op haar eerste tijdslijn. Waarbij ze zich als 6-jarig meisje ook zo eenzaam en bang had gevoeld in het ziekenhuis.

Diezelfde herhaling zien we gebeuren op haar derde tijdslijn. Waarbij ze op de 6 jaar frequentie wederom in het ziekenhuis komt te liggen. Wat had ze zich weer alleen en bang gevoeld…. Het is dan 2006. Het is tevens het jaar dat haar moeder overleed en ze de (moederlijke) zorg kreeg over haar licht verstandelijk beperkte zus.

In haar leven volgen nog meer ziekenhuis opnames. Het lijkt haar ‘Thuis’ te zijn. Opmerkelijk is dat ze niet bij alle opnames zich alleen en bang voelt. Dit is vooral wanneer er een moeder/kind thema lijkt te spelen.

Zo raakte haar gezin betrokken bij een auto ongeluk op 23 juli. Haar man ligt 3 dagen in coma, haar zoon 17 dagen. Beiden liggen in het ziekenhuis. Hoewel ze er dan alleen voor staat, staat ze stevig geankerd binnen deze situatie. Ze voelt zich ook sterk en krachtig. Precies zo voelde ze zich ook op hetzelfde moment op haar 1e tijdlijn. Als 11 jarig meisje pikte ze de roering niet die ontstond toen haar juf even de klas (het nest) verliet. Een herinnering die haar nog levendig voor de geest staat.

De datum van het ongeluk, 23 juli komt ook precies op hetzelfde moment terug op haar 3e tijdlijn, 22 jaar later. Wanneer ze voor het eerst oma wordt. Een krachtige familiegebeurtenis. Ze is dan 53. Het luid het jaar in dat ze als het heftigste jaar uit haar leven ervaart het is dan 2013. Haar grootste angst is dat haar familie, nu uitgebreid met een kleinkind, gesplitst zal raken en zij moederziel alleen zal achterblijven. Het is deze angst waar we mee aan de slag gaan. Het mag doorvoeld worden en daarmee mag het patroon van gescheiden raken van het nest / de moeder doorbroken worden.

Mijn nest is gesplitst….

Daarmee begin ik het voelen. Ze voelt zich alleen en ze is bang.

Er komt verdriet naar boven en ook boosheid. Onder de boosheid zit machteloosheid. Ze voelt zich radeloos. Wil vluchten. Vergeten dat het nest gesplitst is. Dan doet het geen pijn meer. Ze wil het zo graag oplossen maar dat kan ze niet. Ze voelt pijn in haar hart. Bang ook dat ze een hartaanval zal krijgen. Ze is bang dat ze haar kinderen niet meer zal zien. Wat voelt ze zich eenzaam maar vooral bang.

Bang voor de eenzaamheid

Bang om alleen te eindigen

Bang dat niemand om mij geeft

Bang om vergeten te worden…

Op het moment dat ik deze woorden uitspreek komt er opeens een rust over haar.

Haar schouders zakken naar beneden en in haar lijf begint opeens warmte te stromen…

Onder al die eenzame momenten die ze in haar leven ervaren had, lag een diepgewortelde familieherinnering die de angst opriep om niet vergeten te worden…

“Mijn vader is vergeten door zijn broers en zussen toen hij wees werd op 11-jarige leeftijd” Zei ze opeens! “

Het moment (de 11-jaarsfrequentie) waarop zij telkens in haar kracht stond op haar tijdslijnen!

En mijn vader kon niet op bezoek komen in het ziekenhuis toen ik geboren was. Het was té confronterend voor hem. Omdat hij zich verantwoordelijk had gevoeld voor wat haar overkomen was toen ze 3 dagen oud was. Wat moet hij zich schuldig hebben gevoeld.

Wat moet ze als pasgeboren baby bang en eenzaam zijn geweest daar helemaal alleen in dat grote ziekenhuis. Niet begrijpend waar haar papa en mama zijn. Ze zijn mij vergeten moet haar grootse angst zijn geweest…. ♡

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd

Ervaringsverhaal: Van bindingsangst naar voelen en gezien worden

Thu, 11 May 2023 09:20:11 GMT

Ontdek welk verhaal Marit haar Biografische tijdlijn verteld

over bindingsangst, verlatingsangst en gezien worden

‚Ze kan haar kwetsbaarheid niet toelaten want ze staat er alleen voor. Niet hoeven voelen is haar overleving...'

Met een al zeer gedetailleerd uitgewerkt overzicht kwam Marit binnen. Ze had duidelijk haar huiswerk heel goed gedaan. Die details kwamen ook terug in haar verhaal. Al vanaf het eerste moment dat ze begon te vertellen. Vanaf het aller eerste moment kreeg ik veel informatie. Héél veel informatie. Over haar geboorte, over haar bezoek aan Australië als baby van drie maanden oud. Over de dramatische ervaringen die haar opa had mee moeten maken als jongetje van 13 jaar oud. Eerst op zijn 11e verloor hij zijn moeder, twee jaar later zijn vader. Vanaf dat moment was hij wees. Hij moest als een van de drie oudste zonen naar een weeshuis. Daar trof hij een alles behalve veilige situatie. Wat er precies gebeurd is weet niemand. Alleen dat er dingen gebeurd zijn die niet klopten. Op zijn 17e verlaat opa het weeshuis doordat hij vervroegd in het leger ging (kon).

Er volgde nog meer informatie over opa. Het was veel, zoveel dat ik op een gegeven moment terug ging naar de persoon Marit en het thema waar zij vandaag naar wilde kijken. Haar bindingsangst en de tegenhanger ervan verlatingsangst die ze bij haar relaties tot nu toe aangetroffen heeft

Samen kijken we naar haar leven en maken een start met haar Biografische tijdlijn. Zoals deze sessie begon, zo verliep ook het invullen van haar Biografische tijdlijn. Met heel veel gebeurtenissen. Het was ook allemaal zó veel! Er waren vier gebeurtenissen die er uitsprongen in haar verhaal. Om focus te houden richtte ik me op deze gebeurtenissen.

Op haar tweede jaar heeft ze voor een maand bij haar buren gewoond omdat haar moeder in het ziekenhuis lag. Bij thuiskomst van moeder wilde Marit niet mee naar huis?!

Een half jaar later was er weer een ‘huis’ verhaal. Dit keer een verhuizing waar ze als meisje van 2 1/2 jaar heel boos over was. Ze wilde helemaal niet verhuizen.

We maken een sprong in de tijd naar de dan 43-jarige Marit. Ze heeft een relatie met een man die ver over haar grenzen heen gaat. Achter haar rug om was er controle over haar doen en laten. Met veel leugens om Marit de schuld te geven van wat er gebeurd is.

Dit zelfde gedrag herkent ze in de partner waar ze nu net de relatie mee heeft verbroken. En ook bij haar ex-man speelde dit gedrag. Weliswaar wel pas na de geboorte van hun twee kinderen.

Op het moment dat ze voor zichzelf gaat staan verliest ze de relatie en eindigt alleen. Een patroon dat niet alleen bij haar partners zichtbaar is. Maar ook binnen haar vriendenkring en op haar werk. Het dekt precies het thema waar ze vandaag aan wil werken; de angst om alleen te eindigen.

We kijken naar hoe deze gebeurtenissen zich verhouden op haar Biografische tijdlijn en zien direct dat er soortgelijke gebeurtenissen zijn geweest op haar 2 1/2 jaars frequentie.

Op haar 2,5 verhuisde ze. Op haar 22,5 verhuisde ze wederom. Twee keer zelfs. Verbrak haar relatie en kreeg ruzie op haar werk. Op haar 42,5 jaar scheidde ze van haar man. Ze voelde geen fundament in de relatie. Vrijwel direct hierna kreeg ze een nieuwe relatie en verhuisde ze weer.

We gaan aan de slag met deze ervaring. Wat ze toen meegemaakt heeft mag doorvoeld worden. Het komt niet voor niks terug in haar leven.

Via haar nieuwe relatie kwamen we al snel uit bij de krachtige Marit die haar mannetje wel staat. Uit noodzaak want eigenlijk is ze heel kwetsbaar. Dat kan ze alleen niet toelaten want ze staat er alleen voor. Niet hoeven voelen is om die reden haar overleving. En dus kan ze ook niet voelen. Dan voelt ze zich krachtig. Tegelijkertijd maakt het haar boos dat ze op zichzelf aangewezen. Het is zo oneerlijk. Ze is zó alleen. Er zit een bang klein meisje van 6/7 jaar onder deze boosheid. Boos op papa. Bang voor papa. Ze heeft angst dat papa mama iets aan doet en dat mama dan weg valt. Dan krijgt ze het steenkoud en begint te trillen. Het voelt zó onveilig en ze staat er helemaal alleen voor met ook nog eens de zorg en verantwoordelijkheid voor haar jongere broertje. Het is te veel allemaal. Ze wil het niet voelen ze wil gewoon weg. Weg uit deze situatie. Ze voelt paniek op haar borst. Er is een haat gevoel naar haar vader. Onmacht en oneerlijkheid dat ze haar vader niet kan vertrouwen. Ze is bang voor haar vader. Bang om alleen te zijn. Bang dat papa haar ook iets aan doet…

En midden in het voelen moet ik haar afkappen… We waren behoorlijk uitgelopen en ik kon niet anders dan deze sessie stil te leggen. Hoe bizar… Ben je eindelijk bezig met voelen en dan hup moet het afgekapt worden. Wat weer de overtuiging “ik kan/mag niet voelen’ bevestigd…

Ik weet inmiddels dat alles gebeurt met een reden en dat ik kan vertrouwen op dat wat zich op dat moment voor doet. Het kan nu nog niet afgemaakt worden. Daarvoor is het onderliggende verhaal/de pijn waarschijnlijk te groot. Het moet in fases losgelaten worden. En daarom stond ik erop dat ze terug zou komen om te komen voelen. Het was nog niet klaar...

En dat deed ze met paniek in haar lijf. Alles in haar lijf schreeuwde (ik wil niet voelen). Het liefste zou ze weg gaan of de afleiding zoeken in het verhaal, de data, de gebeurtenissen. Zolang ze maar niet hoefde te voelen. De gedachte eraan maakte haar misselijk. Voelen was onmogelijk voor haar. Toch was er een soort dwang om echt te gaan voelen. Ze kon er niet meer voor vluchten. Met een stapel dekens over zich heen lag ze op mijn bank. Ze voelde zich misselijk, zwaar en moe. Bang om te voelen. Maar ook bang dat als ze niet gaat voelen het niet goed zal gaan met haar.

Ze wil niet voelen…. Er komt paniek. Als ze gaat voelen voelt ze zich mislukt. Ze voelt zich klein en alleen. Het voelen doet letterlijk zeer aan haar hart. Ze is bang om geen steun te krijgen terwijl ze dit zo nodig heeft. Ze voelt rouw in haar hart en heeft behoefte zich met haar hart te verbinden…. Dit voelt vertrouwd en ze ervaart warmte en licht. “Was ik hier nou zo bang voor…?’

Een eerste stap in het voelen was gezet. Ik voel aan alles dat er nog meer gevoeld mag gaan worden. En dus doe ik een doorstart.

Weer wordt ze misselijk. Weliswaar wel minder. Ze ervaart nog steeds angst. Angst om ziek te worden want dan voelt ze zich mislukt. Ze is bang om te falen en dus moet ze perfect zijn anders stelt ze mensen teleur.

Als ik faal dan…. Zodra ik deze woorden uitsprak voelde ze zich héél klein worden. Ze voelt zich letterlijk een klein kind in een volwassen lijf….

Ik laat haar haar grote lijf (energetisch) klein maken. Net zo groot als dat van het kleine kindje zodat dat kindje jou kan zien. Ze begint spontaan met lucht los te laten. Alsof er een grote Michelinpop aan het leeglopen is. Het loslaat proces was niet meer te stoppen. Zó veel lucht ontsnapte via haar uitademingen alsof het eindelijk een uitgang gevonden had.

Ze ziet het kleine kindje en wordt omgeven door een mooie energie. Eindelijk kan ze zeggen; het is ok om fouten te mogen maken. Dat is om te leren. Je hoeft niet perfect te zijn. Ze voelt zich eindelijk gesteund. Precies waar ze behoefte aan had. Dat kleine meisje mag er zijn!

Als ik voel word ik gezien…

Als ik voel heb ik rust…

Op het moment dat ik dit uitspreek ervaart ze een totale ontspanning in haar buik…

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd

Marit haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Als kind heb ik geleerd om mijn kwetsbaarheid niet toe te laten. Al mijn hele leven maak ik mezelf groter dan dat ik ben. Daardoor zit ik veel in mijn hoofd en heb ik moeite met voelen.

Dat heeft me gemaakt tot de krachtige positieve vrouw die ik nu ben. Voor de buitenwereld kan ik alles aan! Maar in relaties worstel ik met bindingsangst. Vaak heb ik het gevoel er alleen voor te staan of dingen zelf op te moeten lossen.

Yoga, systematisch werk, psycholoog. Ik heb hard gewerkt aan mezelf de afgelopen jaren. Het lukte steeds om dicht bij de kern te komen. Maar de angst om te voelen, maakte dat het denken steeds de overhand had.

Marion heeft met de B iografische tijdlijn heel duidelijk inzichtelijk gemaakt waarom het zo lastig voor me is om kwetsbaar te zijn. Concrete feiten, duidelijk op een tijdlijn, dat is wat ik nodig heb met mijn hoofd. Maar krachtig als Marion is nam ze geen genoegen met conclusies trekken op basis van feiten. Ze wilde dat ik ook echt ging voelen. En dat kreeg ze voor elkaar.

Ik mag kwetsbaar zijn, ik mag klein zijn. Ik mag toegeven dat ik iets niet voor elkaar krijg of bang ben. Daar op de bank bij Marion voelde ik me letterlijk klein worden. Ik voelde me letterlijk leeglopen. Zuchten, boeren, tranen, een borrelende buik. En uiteindelijk pijn in mijn hart en diepe rouw. Verbinding! Warmte! Licht! Wat prachtig.

Wat ben ik Marion dankbaar dat ze mijn heeft geholpen om meer te voelen en kwetsbaarheid toe te laten. Ik sta echt anders in het leven sinds onze sessie.

Ervaringsverhaal: Ik heb de erkenning van een ander niet meer nodig!

Wed, 15 Feb 2023 13:12:04 GMT

Ontdek welk verhaal Lisanne haar Biografische tijdlijn verteld

over de behoefte van erkenning door haar vader

‚Hoe haar faalangst verbonden was met erkenning bij haar geboorte '

Ik ben op 4 mei geboren met doden herdenking dus en mijn dochter is op dezelfde dag geboren!

Het was zo’n beetje de eerste informatie die ik kreeg toen we Lisanne’s tijdlijn uit gingen werken. Het had meteen mijn aandacht! Omdat ik weet dat wanneer familieleden dezelfde geboortedata en/of sterfdata delen dit belangrijk is in het verhaal. En dan ook nog op een dag waarin overleden herdacht werden. Ik voelde al direct de bijzonderheid van deze info. En we waren nog niet eens begonnen met de daadwerkelijke tijdlijn. Die volgde direct hierna.

Haar eerste levenslijn besloeg een periode van 18 jaar. En omdat ze nu 33 jaar was speelde haar leven zich nu af op háár tweede levenslijn welke ik er chronologisch naast tekende. Zodra de lijnen op papier stonden begon ze al te vertellen over haar geboorte.

Ik kwam onverwacht. De kans op een zwangerschap was nihil. Ik was dus een cadeautje en moest er blijkbaar gewoon komen.

Een verhaal dat ze herkent in de geboorte van haar derde kindje, haar tweede dochter. Deze zwangerschap kwam ook heel onverwacht. Zou theoretisch niet mogelijk zijn en toch was daar haar dochter! Een cadeautje en blijkbaar moest ook dit meisje er gewoon komen.

We vullen verder haar tijdlijn in. Toen ik 2 1/2 was zijn mijn ouders gescheiden. Ik voelde aan alles dat deze gebeurtenis veel impact heeft gemaakt. Met 2 1/2 jaar heb je echter een ander bewustzijn en is er geen ruimte om dan te kunnen doorvoelen wat je meemaakt.

Ik vraag haar direct wat er op haar 21e is gebeurd. Het moment op haar 2e tijdslijn dat parallel loopt met deze ervaring op haar 1e tijdlijn. Toen zat ik in een depressie...

Vanuit mijn kennis vanuit de 5 Biologische natuurwetten weet ik dat ook een depressie een verhaal verteld. Het lichaam gaat in volle overgave. Het heeft rust nodig om fysiek los te laten wat het daarvoor meegemaakt heeft en dat moet pittig geweest zijn anders kiest het lichaam niet voor een totale ‘adembreak’

Mijn relatie is toen verbroken en de band met mijn vader was toen erg slecht. En opeens ziet ze het… De overeenkomst in het verhaal over haar geboorte tot en met de scheiding van haar ouders én haar eigen ‘scheidings'periode. Jemig…!!!!

En daar kwamen de tranen. Het moment van doorbraak. Spontaan krijgen we allebei kippenvel over ons lijf. Het was nodig even stil te zijn en te voelen….

Haar depressie vertelt het verhaal van het meisje van 2 1/2 dat toen door moest met haar leven. Wat moet het zwaar voor haar geweest zijn…

Na de stilte en het voelen herpakte ik de sessie. Ik voelde aan alles dat ik nog even door moest. Omdat haar geboorteverhaal en het geboorteverhaal van haar tweede dochter (derde kindje) zo op elkaar leken wilde ik hier nog naar kijken. Wat was er op hetzelfde moment gebeurt op haar eerste tijdlijn dat overeenkwam met het moment dat ze zo onverwachts zwanger werd van haar dochter. Het was het moment dat ze ongeveer 13 jaar was. Toen kreeg ik verkering met mijn eerste vriendje. Toen dat uitging heb ik zoveel pijn ervaren; echt hartzeer. Die pijn, zò diep als toen, heb ik daarna nooit meer ervaren.

Daarna was ik ook een ongeleid projectiel in mijn gedrag. Op school bleek ik ook veel slimmer te zijn dan dat de CITO toets had laten zien. En ik ging uiteindelijk van de basisberoepsgerichte leerweg naar de havo. En wat was er dan gebeurd rondom de CITO periode dat je zo laag scoorde? Tijdens het maken van de CITO toets kwam ik voor de lunch thuis eten. Op dat moment heeft mijn moeder mijn buurvrouw, die als een oma voor mij was dood aangetroffen in haar huis. Ik moest die middag weer gewoon naar school om mijn CITO toets af te maken. Er werd niet gesproken over wat er was gebeurd; Het werd dood gezwegen.

Opmerkelijk was dat haar vader docent was op haar school en nergens vraagtekens had geplaatst bij de té lage CITO score van zijn dochter. Deze was zelfs zò laag dat ze ook nog eens toelating moest doen voor de basisberoepsgerichte leerweg om te kijken of ze dit wel zou aankunnen. Terwijl ze eigenlijk dus veel pienterder was. Ik heb me zò dom gevoeld. Terwijl ik dat dus helemaal niet was! Vader had nergens zijn stem gebruikt om voor zijn dochter op te komen. Alsof ze niet bestond.

Hoe bijzonder was haar keus op dezelfde tijdsfrequentie op haar 2e tijdlijn, om uit ‘voorzorg’ voor een morning after pil te kiezen om een zwangerschap te voorkomen. Haar dochter kon/mocht niet bestaan…

De laatste brug die ik nog wilde slaan was die van haar eerste dochter; haar 2e kindje waarmee ze haar geboortedatum deelt. Wat was er rond je 9e /10e jaar gebeurd op dezelfde tijdsfrequentie op je 1e tijdlijn? Mijn moeder had toen een Burn-out en ik moest eigenlijk voor mezelf zorgen. En ik turnde toen heel intensief en toen zijn mijn faalangsten ontstaan. Op het moment dat ik moest presteren klapte ik dicht. Voor wie of wat was je bang? Voor mijn vader. Bang om te falen dus voor vader. En ik schreef twee woorden op; Erkenning vader

Weer kippenvel…

En weer tranen…

Want dit was precies haar grote worsteling. En dit kwam in alles terug in de gebeurtenissen van haar leven. Met het verhaal dat haar Biografische tijdlijn vertelde was de kans heel groot dat vader zijn dochter bij haar geboorte energetisch nooit erkend heeft. Haar zwangerschap kwam als een verrassing geheel ook tegen alle verwachtingen in. Een kans van 0,001% en toch was ze er. Ik was een cadeautje. Een cadeautje dat door haar vader vanuit eigen pijn nooit echt erkend is. En waar ze al haar hele leven naar verlangt. Erkenning van vader in haar bestaan.

Daarom ontwikkelde ze op haar negende faalangst. En weer is er kippenvel en zijn er tranen…

De geboorte ervaart een kindje energetisch als een soort van examen. Het examen om te mogen bestaan. Is er om wat voor reden ook, geen erkenning (mogelijk) door een van de ouders dan komt dit vaak terug in de vorm van faalangst. De cirkel was rond nu ♡

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd

Lisanne haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Dank je wel voor deze geweldige sessie.

Puzzelstukjes op z'n plek. Niet één maar meerdere. Jouw werk maakt visueel inzichtelijk. Dat waar heel veel mensen naar op zoek zijn, de rode draad.

Je begeleidt het heel erg helder en op een laagdrempelige maar toch ook professionele manier.

Dat hele stukje erkenning heb ik nu ook echt kunnen inzien en kunnen loslaten. Ik heb het niet nodig! Het was iets waar ik elke keer zo naar op zoek was, ook met bijvoorbeeld werk. Ik dacht steeds hogerop te moeten komen voor erkenning. Ik denk nu; het gaat er niet om wat voor mooie functie ik van de buitenkant heb. Het gaat om het interne bij mezelf; waar word IK heel blij van. Al is het iets heel simpels. Sinds ik dat accepteer stromen de opdrachten ineens binnen! Waar ik gewoon echt superblij van wordt.

Daarnaast ga ik nu ook voor een stukje basis inkomen en wil voor 10 tot 15 uur in de week aan de slag met voor mij simpel werk waar ik gewoon héél blij van word. Ik heb heel lang die drempel niet over durven gaan want wat zou de ander daar wel niet van vinden. Dan krijg ik toch geen erkenning. Heb ik zoveel studies gedaan en dan ga ik simpel werk doen. En nu heb ik daar schijt aan. Dit is iets waar ik blij van word!

Ervaringsverhaal: Eindelijk 'Vrijheid in verbondenheid; met zowel familie, dierbaren, collega’s én vooral met zichzelf.

Fri, 11 Nov 2022 12:37:45 GMT

Ontdek welk verhaal Fleur haar Biografische tijdlijn verteld

over 'vrijheid in verbondenheid'

‚D e persoon Hans die steeds terugkeert in haar leven...'

Voor de tweede keer in 12 jaar tijd zit Fleur in een burn-out. Dit keer met ook een pijnlijke heup erbij. Te veel van zichzelf gevraagd. Weliswaar met een prachtig resultaat op haar werk. Echter ten koste van haar eigen energie. Ze heeft veel meer gedaan dan nodig was. Waardoor ze nu letterlijk opgebrand is. Een thema dat ze herkent in haar eigen leven.

Eerst was er alle ruimte en dus vrijheid voor haar ideeën en visies. Echter verloor ze hierbij de verbondenheid met haar team, omgeving en zichzelf. Nu heeft ze de kar getrokken in vrijheid en verbondenheid met haar teamleden en haar omgeving. Echter nog steeds ten kostte van de verbondenheid met zichzelf en haar fysieke grenzen. „Vrijheid in verbondenheid” is dan ook de wens van Fleur waarmee we vandaag haar tijdlijn gaan uitwerken. En die verbinding zoekt ze zowel met familie, dierbaren als collega’s én vooral met zichzelf.

We starten met het invullen van haar Biografische tijdlijn. Feitelijke gebeurtenissen die plaats hebben gehad in haar leven en die voor haar belangrijk waren komen in chrologische volgorde op haar levenstijdslijnen. Vanuit daar komen we weer bij andere gebeurtenissen. Soms nog helder soms ook niet meer in bewuste herinnering. Op het moment dat het concreet gemaakt wordt komen er altijd wel herinneringen opeens naar boven. Zo ook dit keer weer.

We zien dat er telkens op het 3e levensjaar in haar levenstijdlijnen een dierbare persoon in haar leven komt. Opvallend is ook het terugkerende thema van samenwonen, scheiden, nieuwe man in haar leven, verhuizen, boosheid naar ouders en chantage door dierbaren.

In 2017 hebben Fleur en haar zoon veel problemen in hun onderlinge relatie. Fleur is dan 54 jaar. Er heerst veel boosheid bij haar zoon richting zijn moeder. Waarbij hij zich ook fysiek uit naar zijn moeder. Ondanks de professionele begeleiding hiervoor vraagt de zoon op zijn 14e in 2020 een uit huis plaatsing aan als dreiging naar zijn moeder.

Vlak voordat dat allemaal begon te spelen maken Fleur en haar zoon een heftige periode mee waarin de verbinding met zowel de vader van de zoon als de vader van Fleur totaal verbroken wordt. De ouders van Fleur gaan in 2014 op een pittige manier uit elkaar. Er vindt een verhuizing plaats. En er is sprake van chantage door dierbaren wanneer zij voor zichzelf kiest.

We kijken naar dezelfde periode op haar voorgaande levenstijdlijn. We zien dat ze in deze peridoe gaat samenwonen met haar partner en later ook met hem trouwt. Haar man moest in deze periode voor zijn werk plotseling weg. Wat er uiteindelijk toe leidde dat ze de emotionele verbinding met hem verloor. In diezelfde periode ontmoete ze op haar 34e Hans met wie ze een enorme klik en verbinding voelde. Een jaar later koos haar man voor een ander leven.

De gebeurtenissen laten tot twee keer toe een tijdspanne van 14 jaar zien op twee van haar drie levenstijdlijnen. Het getal 14 komt ook terug bij haar zoon die op zijn 14e de uit huis plaatsing heeft aangevraagd. En in 2014 is de scheiding van haar ouders. Ik vraag haar dan ook wat er gebeurd is toen zij 14 was. Toen heb ik Hans ontmoet… mijn eerste liefde. Was haar antwoord.

Hans stond op mijn 14e voor onze voordeur om mij mee te vragen om te gaan dansen. Mijn moeder heeft toen de deur voor zijn neus dicht gegooid. Zij gunde mij geen vriendje. Dit deed heel zeer….

Als 14-jarige meisje moest zij dit accepteren uit angst om verlaten te worden door haar moeder en vader of op straat gegooid te worden. Biologisch gezien heeft een veertienjarige haar ouders nog nodig. Dit was het moment waarop ze alle verbinding kwijtraakte met zowel Hans als haar ouders.

Hoe bijzonder is het te zien dat ‚Hans’ telkens weer opduikt in haar leven. Soms ook in de persoon van Jan wat beiden afgeleiden zijn van de naam Johannes. En met al die Hansen kon er geen ‚verbinding in verbondenheid’ plaatsvinden. Óf er was verbinding maar geen vrijheid óf er was vrijheid maar geen verbinding met haarzelf en de ander. Heeft ze zich wel ooit verbonden gevoeld met zichzelf?

Wat een inzicht was dit! Wat ook direct doorwerkte in de emoties. Toen we teruggingen naar dit moment en wat ze als veertienjarig meisje ervaren had. Dit keer koos ze echter (energetisch) wel voor Hans. En daar werd ze heel blij van. Ze had de regie over haar eigen leven weer terug genomen in dit verhaal.

En de volgende Hans had zich uiteraard al gemeld op de overeenkomstige ‚14-jarige’ tijdsfrequentie in haar leven op haar derde levenslijn. Hoe kon het ook anders. Het leven is cyclisch. Grote kans dat deze Hans de eerste Hans wordt waar Fleur in vrijheid mee verbonden kan zijn.

En zo bijzonder opvallend dat het haar zoon is die op zijn 14e dit verhaal zichtbaar maakt door een uit-huis plaatsing aan te vragen. De angst die zij als veertienjarige had om het huis uit geplaatst te worden…

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd

Fleur haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Fleur heeft door deze sessie haar plek in deze wereld (weer) gevonden. Verankerd in haarzelf gaan deuren als vanzelf open. (En dat al 2 weken na de sessie). Ze is benieuwd wat er zich nog meer gaat ontvouwen / openen…

Ervaringsverhaal: Van een destructief leven naar het leven omarmen

Wed, 09 Nov 2022 12:56:22 GMT

Ontdek welk verhaal Sil haar Biografische tijdlijn verteld over waarom ze een destructief leven leidde…

‚Mijn moeder wist niet dat ze zwanger was van mij’

We waren eigenlijk nog niet begonnen of deze opmerking kwam opeens. Ik liet haar doorvertellen omdat ik inmiddels weet dat de info die zich op dat moment voordoet precies de info is die we dan nodig hebben.

Ze heeft in deze onwetendheid voor een persoonlijk onderzoek röntgenfoto’s laten maken vervolgde ze haar verhaal. Toen ze eenmaal ontdekt had dat ze zwanger was van mij, werd ze overvallen door angst. Omdat ze natuurlijk wist dat de stralingen niet goed waren voor haar ongeboren kindje. Deze angst werd gevoed toen ze voor haar eigen gezondheid voor een tweede keer röntgenfoto’s moest laten maken maar dat eigenlijk niet kon omdat ze zwanger was. Een duivels dilemma waarbij ze een abortus overwogen had uit zowel angst als bescherming omdat ze heel bang was dat haar ongeboren kindje mismaakt zou zijn doordat ze tot twee keer aan toe aan röntgenstralen was blootgesteld. En hierdoor misschien wel eens mismaakt zou kunnen zijn.

Sil kwam als een flinke baby van acht pond ter wereld. Vanaf het moment dat ze geboren werd stopte ze echter met eten. Dit thema; ‚niet willen eten’ blijft Sil haar verdere leven achtervolgen waarbij ze een duidelijke link naar haar moeder maakte;

Als peuter hamsterde ze in de peuterklas al haar eten in haar wangen. Net zo lang tot haar moeder haar kwam ophalen. Op dat moment spuugde ze alles voor de voeten uit van haar moeder.

Rond haar tweede was ze in het bijzijn van haar moeder een vreselijke huilbaby. Moeder kon haar uit frustratie wel uit het raam gooien. Het huilen stopte wanneer ze bij haar oma ging logeren. En begon direct weer zodra ze weer bij haar moeder was. ‚Ik huil alleen bij jou’ had de piepjonge Sil die nog maar net kon praten toen tegen haar moeder gezegd.

Het vele huilen van Sil maakte haar moeder helemaal gek en dit uitte zich zelfs in de situatie waarbij ze Sil als 2-jarig meisje opsloot op de zolder

De opstandigheid naar haar moeder bleef en zorgde voor vele heftige thuis situaties. Als 12-jarige meisje gooide haar moeder haar uit frustratie van de trap.

En Sil kreeg zelf op haar 12e 18e, 19e en 25e een doodswens wat leidde tot diverse zelfmoordpogingen.

Ook dit thema kwam terug in haar leven toen op haar 19e haar opa (vader van haar moeder) zelfmoord pleegde door te stoppen met eten.

Vlak voor zijn dood begon zijn vrouw (de oma van Sil) te dementeren en moest hierdoor naar een verpleeghuis. De moeder van Sil kreeg van haar vader vlak voor zijn dood de zorg en verantwoording van haar broer Theo op haar schouders die nog altijd thuis woonde. Ze weigerde de zorg van haar broer Theo op zich te nemen en zei tegen haar vader; ‚Stik er maar in’. Vanaf dat moment stopte hij met eten en legde de schuld van zijn dood op de schouders van Sil haar moeder. ‚Door jou ga ik dood’ waren zijn laatste woorden.

Opvallend is dat ook de oom van Sil; de broer van haar moeder een zelfmoordpoging heeft ondernomen ver vóór Sil haar geboorte. En ook bij hem speelt een ‚verhongeringsverhaal’. Weliswaar in een ander jasje. Omdat hij nooit het ouderlijk huis had verlaten teert hij al zijn hele leven op zijn ouders.

In het verhaal van Sil is een duidelijke samenhang waarneembaar tussen;

Stoppen met eten, interen op, een doodswens hebben of letterlijk doodgaan. Waarbij de verantwoording hiervan op de schouders van in dit geval de moeder te leggen. Uit diepe haat gevoelens naar deze persoon. Het is precies het thema waarmee Sil bij mij kwam. ‚Waarom leid ik zo’n destructief leven’

We gaan samen aan de slag met het uitwerken van haar tijdlijn om te zien hoe de verbanden zich precies verhouden tot elkaar. En bij het zien van alle connecties die opeens zichtbaar werden gebeurde er opeens van alles bij Sil. Haar zelfdestructieve leven had haar roots in de zwangerschap. Waarbij ze gevoeld had dat haar moeder haar zwangerschap wilde afbreken wat de dood betekende voor Sil. En precies dit gaat ze leven; de dood. Vanuit de gecreëerde overtuigingen als ongeboren kindje ‚Als ik mismaakt ben moet ik dood’ en ‚Ik ben het niet waard om te leven’.

Ze begreep alleen niet wat de zolder ervaring te maken had met haar zelfmoordpogingen op dezelfde tijdsfrequentie op haar levenslijnen. Totdat ik zei: ‚Een kindje van twee kan biologisch gezien niet overleven zonder de nabijheid van de moeder. En jij zat opgesloten, gescheiden van je moeder op een zolder helemaal alleen, hard huilend om je moeder…’

En daar was het moment van doorbraak…

Want opeens schoot ze vol en besefte ze dat ze doodsangsten had ervaren als kleine peuter. En kon ze opeens ook de link leggen waarom ze doodsbang was voor spinnen. Er had destijds een spin in die ervaring over haar wangen gelopen.

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd

Sil haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Zelfdestructie, de grote vraag die ik mijn hele leven stelde (waarom doe ik dit),

die Marion tijdens een lunch in het bos, en waar ik 49 jaar naar zocht ‚even’ blootlegde in alle helderheid en logica.

Ontlading

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Fri, 20 May 2022 10:52:02 GMT

Opgeslagen herinneringen

Het is warm, zeg maar gerust heet. Alweer een paar dagen. Ik snak naar een onweer- en regenbui. Heb ik even mazzel. Net op het moment dat ik dit schrijf trekken de wolken zich samen en kleurt de lucht donker. Ik kijk uit naar de ontlading. De opgebouwde spanning wordt er letterlijk in één keer uitgeknald.

De bui is losgebarsten, zeggen wij dan zo mooi. Wat zitten er stiekem toch veel boodschappen in onze taal. Zo’n onweersbui laat ons letterlijk zien wat er gebeurt als we een periode van opgebouwde spanning meemaken. Ergens moet er een ontlading komen. In het geval van hitte is dat een flinke onweersbui wat bijna altijd gepaard gaat met bliksem, opgevolgd door een pittige stortbui.

In ons lichaam vinden er soortgelijke processen plaats. Wanneer we iets meemaken wat we als heftig ervaren, dan reageert ons fysieke lijf hierop. Zonder dat we het in de gaten hebben vinden er allerlei biologische processen plaats in organen, die betrekking hebben op wat we meemaken. Zodra het 'gevaar' geweken is kan het lichaam ontladen. Sterker nog, het moet ontladen. We worden ziek; de onweersbui van het lichaam. Er kan sprake zijn van 'kortsluiting' in de vorm van bijvoorbeeld flauwvallen, je bezeren, duizelig zijn, oorsuizen, verlamming, stuiptrekkingen of misselijkheid. De blixemschichten van het lichaam. Hierna komt de ontlading en laten we van alles los; er komen tranen, je gaat zweten, overgeven, bloeden of moet opeens heel nodig naar de wc.

De stortbui van het lichaam :-)

Als je weet welke processen er in het lichaam plaatsvinden kun je dit in vertrouwen ontvangen net zoals de onweersbui. We zijn er bekend mee. Zouden we dat niet zijn, dan is zo’n onweersbui behoorlijk onheilspellend en zorgt het voor de nodige angst de volgende keer dat het weer dreigt.

Ons lichaam slaat de situatie op als een herinnering in ons systeem en onthoud alle aanwezige details welke op dat moment aanwezig zijn. Van geuren en kleuren, temperaturen en omstandigheden. Inclusief onze eigen emotionele reactie. Zodat we direct getriggerd worden als een zelfde situatie zich voordoet. En we vanuit deze herinneringen acuut kunnen reageren. Wat niet eens op bewust niveau gebeurt.

Hoe wij dus op een situatie reageren is daarmee misschien nog wel veel belangrijker dan de situatie zelf. Deze triggerd slechts de onderliggende opgeslagen emotionele herinnering/reactie. Is deze in harmonie met wat zich afspeelt dan is er niets aan de hand en volgt een ontlading waarna je in vertrouwen kunt doorgaan zodra de onweersbui of heftige situatie achter de rus is. Is de opgeslagen herinnering in conflict of in strijd met je eigen natuur dan komt de ontlading niet of nauwelijks. De opgebouwde energie blijft in het lichaam en wordt versterkt elke keer als een zelfde situatie zich voordoet. Wat zich uiteindelijk uit in aanhoudende lichamelijke of mentale klachten.

De relatie met de opgeslagen herinnering wordt op dat moment niet meer gelegd… Daarvoor zou je terug in de tijd moeten om de verbanden bloot te leggen. Wat heb je allemaal aan soortgelijke situaties meegemaakt en hoe heb je je daarbij gevoeld. Hallo Biografische tijdlijn als praktische tool hiervoor :-) Plaats de meegemaakt situatie op je levenstijdlijnen, kijk wanneer dit heeft plaatsgevonden en herleid de oorsprong. Zodat het lichaam eindelijk kan ontladen...

HALLO DOORBRAAK!

In de bewustwording van herhalende familiepatronen zit de kracht om deze te doorbreken

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Wed, 04 May 2022 19:56:10 GMT

Familiepatronen; herhalende gebeurtenissen op dezelfde momenten bij dezelfde personen in de familie

Crematies en begrafenissen ik heb er nogal wat gehad de afgelopen tijd. Overigens geen één vanwege C. Eigenlijk best bijzonder als ik daar over nadenk.

Net zo bijzonder is het te mogen ervaren de relatie te zien van het moment van overlijden en het moment van geboorte. Twee levensmomenten die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Ik zie geboortedatum en sterfdatum naast elkaar staan. En kan het niet helpen dat ik soms direct verbanden zie;

> Direct na de oorlog geboren > direct na de C. periode gestorven
> Midden in de oorlog geboren > midden in de C. periode gestorven
> Gestorven in de quarantaine periode van de C > En opmerkelijk genoeg ook een quarantaine meegemaakt niet heel veel later na zijn geboorte

Dat is wat de kennis van de Biografische tijdlijn en familiepatronen voortaan met je doet. Je gaat verbanden zien. Ziet dat er geen toeval bestaat. En kan alleen maar concluderen dat er op een bizarre manier een herhaling van gebeurtenissen plaatsvindt in iemands leven of zelfs in iemands familie. We zijn er totaal niet van bewust en toch gebeurt het.

Sinds mijn kennis van de Biografische tijdlijn en familiepatronen ben ik ook steeds meer geïnteresseerd geraakt in de verhalen van mijn voorouders. Wanneer zijn zij geboren, wat is er tijdens hun geboorte gebeurd, wanneer zijn zij gestorven, hoe zijn zijn gestorven, hoeveel kinderen hadden zij, wat voor beroep hadden zij….

Meer dan eens heb ik stom verbaasd gekeken naar wat ik ontdekte. Complete herhalingen in de familie op dezelfde momenten bij dezelfde personen in de familie. Dat kan zijn dat de persoon in kwestie dezelfde naam heeft of bijvoorbeeld dezelfde plek in het gezin heeft. Kennis van deze patronen maakt me bewust van wat er in mijn eigen leven herhaaldelijk gebeurd. En juist in die bewustwording zit de kracht om die herhaling te doorbreken. Dat maakt voor mij de Biografische tijdlijn tot zo’n ontzettend mooie, dankbare en praktische tool. Het maakt patronen zichtbaar en daarmee word je ook bewust van deze patronen en dát biedt weer een kans om deze patronen te doorbreken. Hoe concreet wil je het hebben…

Biologische natuurwetten

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Fri, 22 Apr 2022 10:53:07 GMT

Het verhaal van je lichaam

Twee weken geleden was ik jarig. Het was weer voor het eerst sinds twee jaar dat ik dit kon vieren op de manier waarop ik dat wenste. Wat was het dan ook bijzonder dat dat nu wél weer kon. Het was echt een gevoel van vrijheid dat ik heb mogen ervaren. Mijn eigen keuzes kunnen en mogen maken. Iets wat ik de afgelopen twee jaar niet heb kunnen doen. Hoewel ik twee jaar geleden een hele fijne verjaardag had gehad met mijn gezin wandelend op de Maasduinen, een prachtig natuurgebied waar ik nog nooit was geweest en waar ik enorm van genoten had, was er toch in een onderlaag boosheid aanwezig. Het was namelijk niet de manier waaróp ik mijn verjaardag wilde vieren.

Wat weet ik dat nog goed en wat deed mijn lichaam… Die reageerde met een enorme pijnlijke enkel na de wandeling. Oh wat was ik blij met mijn kennis van de Biologische natuurwetten. Omdat ik direct wist dat mijn lichaam fysiek reageerde op wat ik gevoeld had. In mijn boosheid had ik het liefste tegen alles en iedereen aan willen schoppen die mij de regie had ontnomen mijn verjaardag te vieren zoals ik dat wilde. Keuzevrijheid dus en die was me ontnomen ook al waren de intenties ervoor goed bedoeld.

En wat gebeurde er dit jaar...

Zodra mijn verjaardag achter de rug was, ontstond er een rode branderige uitslag op mijn scheenbenen zo erg zelfs dat ik er ook blaren ontstonden.

Gewoon uit het niets. Het duurde even een paar dagen eer ik dit kon plaatsen. Ik kwam nog niet verder dan het spreekwoord 'Het vuur aan de schenen leggen'. Het iemand bijna onmogelijk maken...

Mijn verjaardag… Dat was het! Het was me twee jaar bijna onmogelijk gemaakt dit te vieren zoals ik dit wilde vanwege de Corona maatregelen. Omdat dit nu wel wel weer mogelijk was, ging mijn lichaam spontaan in de oplossing van de boosheid die blijkbaar nog in mijn lijf opgesloten zat. Oh wat ben ik op zo'n moment wederom dankbaar voor mijn kennis over de Biologische natuurwetten.

We leven in cultuur, je lichaam reageert echter altijd biologisch

Dat is de kern van de Biologische natuurwetten. We maken allemaal wel trauma, conflict, strijd of trubbels mee. Ons fysieke lichaam reageert altijd direct op deze ervaringen. Zonder dat we het in de gaten hebben. Omdat we in een 'overlevingstoestand' verkeren. Er pompt meer adrenaline door je lijf, dat weten we. Maar wat we vaak niet weten is dat er ook allerlei biologische processen in je lichaam plaatsvinden die ervoor zorgen dat je fysieke lijf het beste door deze heftige ervaring(en) heen komt. Zodra het trauma achter de rug is komt het lichaam in rust en laat alles los wat het deze processen gecreëerd heeft. We worden dan ziek of krijgen fysieke klachten. Een soort van after shock zeg maar.

Wat een vertrouwen in je lijf geeft het dus wanneer je weet wát er gebeurt en vooral wáárom dit gebeurd. Fysieke klachten of reacties vertellen dus eigenlijk altijd een verhaal. In mijn geval was dat het verhaal van het recht hebben om mijn eigen verjaardag te kunnen vieren met wie ik dat wil en hoe ik dat wel. Het geeft zo’n vrijheid om over deze oeroude kennis te beschikken, dit te mogen ervaren en elke keer weer bevestigd te zien. Compleet vergeten in onze cultuur. Hoe mooi is het dat ons lichaam ons er telkens aan herinnert dat we nog steeds onderdeel zijn van de natuur. Je hoeft er alleen maar kennis en wetenschap voor te hebben.♡

*Zo mooi om te zien dat een Biografische tijdlijn het bestaan van deze Biologische natuurwetten zo vaak ook weer bevestigd.

#Biologischenatuurwetten #Jelichaamvertelteenverhaal

De energieboost van moeder natuur

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Fri, 08 Apr 2022 11:45:25 GMT

Cyclussen

Vorige week is de lente weer begonnen. Oh wat hou ik van deze periode. De vogels die heerlijke kwetterend de hemel vullen. De bloemknoppen die voorzichtig hun hoofdjes boven het nog winterse landschap uitsteken. De eerste zonnestralen die mijn lichaam weer verwarmen...

Alles om me heen leeft! Komt weer in beweging. Ik word daar echt helemaal blij en vrolijk van en voel dat mijn lichaam zich weer vult met kracht. Zelfs van een regenbui kan ik genieten. het maakt alles weer zo heerlijk schoon en fris. Elk jaar opnieuw mag ik deze energieboost van moeder natuur weer ervaren. Om de simpele reden dat de natuur zich elke keer weer herhaald. Waarvan de seizoenen een van de meest bekende herhaling is die we kennen.

In de natuur is alles is cyclus zo weten wij. Dit is zo vanzelfsprekend dat we er eigenlijk niet heel erg meer bij stilstaan. Hoe anders was dan bij onze oerouders die bij dergelijke gebeurtenissen stilstonden in dankbaarheid. Waaruit ook vele jaarfeesten zijn ontstaan die wij tot op de dag nog vieren. Hun kennis reikte zoveel verder dan die van ons aangaande de natuur. Omdat ze nog in verbinding stonden met die natuur. Iets in mij is mega nieuwsgierig naar deze kennis. Omdat ik keer op keer ervaar dat veel van deze kennis nog steeds werkt. En dat het mijn leven op zo veel gebieden rijker maakt. Me vertrouwen geeft dat gebeurtenissen in ons leven niet zomaar gebeuren. Dat er altijd wel een biologische nut zit in alles wat we meemaken of ervaren. Je hebt alleen de kennis nodig om het biologisch nut te achterhalen.

Stapje voor stapje ben ik me die kennis weer eigen aan het maken. Veel ervan is zó bijzonder en magisch dat ik die kennis graag door wil geven. Omdat ik oprecht geloof dat het de wereld mooier maakt. Het is de grootste reden waarom ik met Innerpreneurschap ben gestart. Om oeroude kennis te delen met iedereen die de behoefte heeft bepaalde patronen te doorbreken waarvan je voelt dat zie je niet meer dienen. Maar waarvan je niet weet hóe deze te doorbreken of eigenlijk niet eens weet wát je moet doorbreken omdat de kern ervan niet duidelijk is. Je voelt alleen dat bepaalde gebeurtenissen zich blijven herhalen in je leven en dat je hier wel klaar mee bent. Dat maakt voor mij de Biografische tijdlijn tot zo’n bijzondere tool. Het laatje op een hele concrete manier zien dat bepaalde gebeurtenissen in je leven zich inderdaad herhalen. Weliswaar vaak in een ander jasje. Echter wel hetzelfde gevoel oproepend. En die herhaling vind ook nog eens op precies dezelfde momenten plaats in je leven. Het is echt niet te bevatten en ongelofelijk als je het niet op papier ziet staan. En ook hier zit een biologisch nut achter. Omdat wij onlosmakelijk verbonden zijn met de natuur. Het is dan ook helemaal niet zo opmerkelijk dat ons leven ook cyclus is. Het is alleen veel meer cyclus dan dat wij in de gaten hebben…

Nieuwsgierig geworden naar wat jouw patronen en cyclussen dan zijn?

Doe dan mee met mijn GRATIS Mini - Masterclass 'Life's a Puzzle' - Connect de puzzelstukjes uit je leven ♡

#Evolutie #Transformatie #Cyclussen

Ervaringsverhaal: Een paniekerig gevoel bij zichtbaar zijn

Wed, 30 Mar 2022 11:48:54 GMT

Ontdek welk verhaal Meyla’s Biografische tijdlijn verteld over niet gezien worden…

Meyla’s geboorte verliep niet zo soepel. Met de vacuümpomp moest zij gehaald worden omdat ze vast zat. Haar veilige nest (fundament); de baarmoeder was blijkbaar een moeilijke plek om los te laten…

Meyla groeit op in een fijn gezin als enig kind. Rond haar derde levensjaar ontstond de eerste barst in deze veilige thuisbasis. Haar moeder werd ziek en kreeg de diagnose dat ze zou kunnen komen te overlijden. Wonderbaarlijk herstelde moeder zich. Hierna besloten haar vader en moeder te kiezen voor een pleegkind. Moeder heeft haar hart echter nooit meer durven te openen na deze diagnose.

Meyla was 4 jaar oud toen ze een pleegbroertje kreeg óók 4 jaar oud. Dit patroon herhaalt zich want na nog eens 4 jaar (!) kwam broertje twee óók 4 jaar oud.

Vanaf de komst van het eerste pleegbroertje ontstond er veel onrust in Meyla’s leven. Haar veilige thuisbasis; haar fundament stortte hiermee in. Alle aandacht ging naar de twee pleegbroertje en Meyla werd niet of nauwelijks meer in haar behoeftes gezien.

Vijf jaar naar de komst van het tweede pleegbroertje werd moeder weer ziek. Dit keer overlijdt ze na een kort ziekbed. Op haar 22e verlaat Meyla het ouderlijk huis om te gaan samenwonen ondanks dat dit een eigen keuze was voelde het (wederom!) alsof haar basis/haar fundament instortte. Alsof het lijntje met haar vader doorgeknipt met wie zij een hechte band had.

Na drie jaar samenwonen verbrak zij de relatie. En rolde eigenlijk meteen in een nieuwe / andere relatie. Deze gebeurtenis valt op haar tweede tijdlijn en loopt parallel met de gebeurtenis op haar 3e levensjaar; toen moeder de diagnose kreeg dat ze zou komen te overlijden en toch herstelde. Moeder werkt echt nooit meer de oude. Waardoor Meyla een ‚andere’ moeder kreeg.

De tweede relatie duurde 4 jaar . Het was een slechte relatie waarin zij laat zich vast voelde zitten. (haar geboorteverhaal!). Vrijwel direct na beëindiging van deze relatie volgde haar derde relatie. Er brak een periode van 4 jaar aan van veel onrust. Meyla raakte heel snel onverwachts zwanger van haar nieuwe partner. Haar vader werd in deze periode ongeneeselijk ziek, kreeg nog een tweede kindje en verloor uiteindelijk ook haar vader.

Deze hele periode loopt volkomen parallel met de periode op haar eerste tijdlijn waarin ze als kind óók veel onrust ervaarde met de komst van haar twee pleegbroertjes. Het is geen toeval dat Meyla twee zonen kreeg. Er moesten immers twee jongetjes komen als figuranten van de twee pleegbroertjes op exact dezelfde tijdsmomenten in haar leven. Meyla werd wederom niet gezien. Iedereen trok aan haar, maar haar behoeftes werden niet gezien. Het is precies hetzelfde verhaal als van het kleine meisje Meyla die ook niet gezien werd na de komst van haar twee pleegbroertjes.

Zichtbaarheid is een groot thema zo blijkt uit de gebeurtenissen uit haar leven. Zelfs zo groot dat ze paniekerig wordt als ik vraag wat er met haar zou gebeuren als ze wél zichtbaar zou worden... Het voelt alsof haar strot dichtgeknepen wordt…

We gaan direct aan de slag met dit gevoel.

Het is een hele diepe angst. Alsof het er al eeuwen zit. Een zwaar verdriet waar ze niet naartoe wil. Als ze het probeert aan te kijken ontstaat er paniek. Alsof ze doordraait. Het voelt vreselijk alsof ze er niet mag zijn… Ze mag niet zichtbaar zijn…

Want…

Het blijft stil…

De tranen komen en ik voel de heftigheid en benoem wat ik voel

„Als ik zichtbaar wordt dan ga ik dood…”

Eerst komt mijn opmerking mega binnen en dan is er ontlading en stroomt met haar tranen ook de paniek weg. En ontstaat er rust…

Hallo doorbraak!

In Meyla’s leven is een herhalend patroon zichtbaar in gebeurtenissen waarbij zij niet of nauwelijks gezien wordt als uitnodiging om dit aan te kijken. Opvallend is ook dat dit telkens rondom een periode van 4 jaar gebeurd. Haar biografische tijdlijn maakt dit patroon heel duidelijk. Met de inzichten die haar levenstijdlijnen blootleggen konden we aan de slag met de onderliggende emoties en overtuigingen om deze te doorbreken.

Sinds deze sessie merkt Meyla dat ze echt oprecht zichtbaarder durft te zijn en geen paniek meer voelt. Er is echt iets doorbroken. Ze is een stukje thuis gekomen in haar eigen fundament. Want ook wat ook dat was een thema in haar biografische tijdlijn.

Zelf het werken met de Biografische tijdlijn ervaren?

Meld je dan aan voor een van de (gratis) Experiences of Challenges

Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd.

Meyla haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Het is zo bizar als je alle gebeurtenissen uit je leven op papier ziet staan. Het komt daardoor heel hard binnen. Inzichten, diep verdriet en heling. Het thema niet zichtbaar durven zijn is al heel mijn leven een issue. En dat zit heel diep.

Want zoals ik voelde na t uitwerken vd tijdlijn stond zichtbaar zijn voor mij gelijk aan doodgaan. Dat klinkt wellicht gek maar daar zat een hele diepe angst. Echt een aanrader om je tijdlijn uit te laten werken!!

WOW Het is vandaag 22/2/2022

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Wed, 16 Mar 2022 12:50:27 GMT

Wat een magische datum!

Een dag vol hoge vibratie’s.

In het universum vindt er een grote energieshift plaats. Ik voel deze al een tijdje en helemaal vanaf de afgelopen volle maan van afgelopen woensdag. Je emoties kunnen alle kanten opgaan. Een spontane huil- of lachbui zonder te weten waarom. Het hoort er allemaal bij. Net zoals je wat onrustig voelen, moeite hebben met focussen of slapen, sneller geïrriteerd raken of wellicht dat je veel meer en levendiger droomd dan anders.

Het kost je lichaam mega veel energie om door deze energiepoort te gaan. Niet zo gek dus dat er van alles in je lijf gebeurd. Het is nogal wat. Het is een datum van definitief loslaten om een nieuw tijdperk in te gaan. Bewust of onbewust zullen er verschuivingen plaats vinden die leiden naar transformatie. Je ziet het ook aan wat er in de wereld gebeurt. Het is allemaal zoveel. Kijk alleen al naar wat we het afgelopen jaar allemaal hebben meegemaakt:

De Corona
De onrust in de Oekraïne
De trekkers in Canada
De diverse vulkanen die uitgebarsten zijn
De overstromingen in heel Europa, ja zelfs in ons eigen land
De Bosbranden waar we mee te maken hebben gehad, en ook hier in eigen land
De vele kabinet die zijn gevallen en niet alleen in ons land
De hoeveelheid regen waarmee we overspoeld worden

Het oude wordt losgeschud om plaats te maken voor het nieuwe. We gaan een tijdperk in waar meer ruimte is voor eenheid, harmonie, oprechtheid en synchroniciteit. Kenmerken die bij het getal twee horen. Ben dus lief voor jezelf. Zonder dat je het misschien in de gaten hebt ga je door een mega transformatie heen. Heb vertrouwen in wat er allemaal gebeurd. Omarm het in zachtheid. Je lichaam is hard aan het werk voor je. Het is allemaal nodig om ons naar een hoger niveau te tillen. Een niveau dat nodig is als onderdeel van de volgende stap in onze evolutie ♡

#Evolutie #Transformatie

De impact van je geboorte op jouw leven

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Fri, 04 Feb 2022 11:00:34 GMT

Jouw geboorteverhaal

Hoe is je eigen geboorte verlopen? Was je het jongetje of meisje waar je ouders zo lang naar uitgekeken hebben. Of was er teleurstelling. Verliep de bevalling vlot of waren er ingrepen nodig. Was je moeder bang voor de bevalling. Moest ze zich aan geldende regels en protocollen houden wat ze diep van binnen eigenlijk niet wilde. Wie waren er bij jouw geboorte aanwezig en was je komst een feestje?

In alle puurheid neem jij als pasgeboren babytje onbewust alles waar van wat er gebeurt, wat er gezegd wordt en wat er gevoeld wordt door je omgeving. Hieruit ontstaan overtuigingen welke je vervolgens gaat leven en die daarmee jouw waarheid worden. Totdat je bewust wordt van wat je eigenlijk onbewust leeft en deze mag doorbreken wanneer je merkt dat de onderliggende overtuiging je niet langer meer dient.

Jouw geboorteverhaal...

Hoe raar het ook klinkt. Maar dat prille begin heeft zo veel impact op jouw verdere leven. Hoe mooi is het dat als je hier bewust van wordt dat je dan ook je leven een andere richting kunt geven. Dat is toch gewoon heel gaaf dat dat kan. En weet je, tijdens het uitwerken van een Biografische tijdlijn komt je eigen geboorteverhaal vaak ook heel duidelijk naar voren. Je zult met hele andere ogen naar je eigen geboorte gaan kijken. Je zult op een diepere laag je eigen geboorteverhaal ontdekken. En wat de impact van jou geboorte is op jou verdere leven.

Wat hebben je ouders aan emoties ervaren toen jij geboren werd?
Was je welkom?
Was je het jongetje / meisje waar je ouders naar verlangden?
was er ruimte voor je moeder om onder eigen regie te bevallen?
Waren er noodzakelijke medische ingrijpen?
Ben je gehaald met een vacuümpomp?
In welk tempo verliep jou geboorte?
Waren er complicaties?
Wat hebben je ouders ervaren tijdens de zwangerschap
Was jouw komt gepland?
Wat is jou plek in het gezin?
Is er sprake van zwangerschap- of geboortetrauma bij eerdere zwangerschappen hij je ouders
Heeft je moeder een miskraam gehad vóór jouw komst?

Het zijn allemaal vragen die voorbij kunnen komen om jou geboorteverhaal in kaart te brengen. Waarbij je in alle waarschijnlijkheid ook zult gaan ontdekken dat ook deze gebooorteverhalen die op zich lijken te staan een veel dieper geworteld familieverhaal rondom zwangerschap en geboorte zal blootleggen.

#BreakFreeChallenge #geboorteverhaal #Biografischetijdlijn #Bevallingsverhaal

Geboorte herinneringen

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Wed, 26 Jan 2022 11:42:24 GMT

Oude geboorte herinneringen die opgeslagen zitten in ons systeem

Sinds zes jaar ben ik een ondernemende mama. Ik was al een paar jaar ondernemer voordat ik moeder werd. Wat voegde dit een extra dimensie toe aan het ondernemerschap. Ik had niet meer de tijd en de ruimte die ik eerst had. Was veel sneller moe en had er natuurlijk een mega verantwoordelijkheid bij gekregen. Ik liep tegen dingen aan welke voorheen nooit een issue waren en ik begreep er niets van.

Wanneer je moeder wordt maak je een van de grootste, of wellicht wel dé grootste transformatie door die een vrouw door kan maken. En dit heeft altijd een impact op je leven. Niet alleen fysiek verandert er veel. Ook op energetisch vlak gebeurt er heel veel. Vanaf het moment dat je moeder wordt reageert het universum daar op. Het is een mijlpaal welk een bijzonder moment op je biografische tijdlijn markeert. Energetisch is er namelijk een directe link met jouw eigen geboorte!

„Alles wat je met je eigen geboorte meegemaakt hebt, komt in alle hevigheid terug wanneer je zelf moeder wordt”

Als jouw eigen geboorte heel harmonisch verliep, dan is de kans groot dat je ook veel harmonie ervaren hebt toen je zelf moeder werd. Hetzelfde geldt voor als jouw eigen geboorte hectisch verliep of je moeder dit als heftig ervaren heeft. Waarschijnlijk was er ook sprake van hectiek of heftigheid bij jou eigen bevalling.

Het zijn oude geboorte herinneringen die opgeslagen zitten in ons systeem en die geactiveerd worden wanneer we zelf moeder worden. Het verklaart meteen waarom we vaak zo anders reageren dan we eigenlijk zouden willen. Er zitten onbewuste overtuigingen, traumatische ervaringen of oud zeer op.

Anders reageren begint dan ook met terug te gaan naar die herinneringen. In dit geval de herinneringen die gekoppeld zijn aan het mama worden. En die op hun beurt weer gekoppeld zijn aan de geboorte van het kindje. Jouw geboorte dus! Om zo de onderliggende overtuigingen en bijbehorende emoties te doorbreken voor jou en de volgende generatie ♡

Herken je iets in dit verhaal? En voel je dat je het tijd is om dit te doorbreken voor jezelf en je kinderen? Doe dan mee met de Breakfreechallenge

#Geboorteherinneringen #Familiesysteem #Doorbreken

Mijn boekentip: Leven met hooggevoeligheid

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Mon, 24 Jan 2022 15:29:11 GMT

Hooggevoeligheid

Het is een term die ik pas sinds een paar jaar ken maar oh wat was het een openbaring toen ik er kennis mee maakte via het boek ‚Leven met hooggevoeligheid’ - van opgave naar gave - van Susan Marletta Hart

Toen ik het boek aan het lezen was had ik bijna het idee dat ik een biografisch boek aan het lezen was. Jemig wat een herkenning en wat een bevestiging van mijn eigen hooggevoeligheid. Ik benoemde het zelf altijd als hoog sensitief of sterk intuïtief. Dat ik vaak dingen voorvoel of mensen feilloos aanvoel dat staat als een paal boven water voor mij.

Een vriend van mij zei vroeger wel eens;

Je ziet er uit als een lieve, kleine en schattige jongedame. Totdat je je mond opendoet en je dwars door mensen heen kijkt…

Tja, wat kan ik zeggen… Hij had gelijk. Als ik dat wil tenminste want ik heb er niet altijd zin in.

Mijn eigen hooggevoeligheid vertaald zich in;

Het feilloos aanvoelen van situaties
Oog voor detail hebben
Dat ik altijd met een zekere bezieling datgene wil doen wat ik doe
Dat ik een grote behoefte heb aan expressie en dus ook een enorme behoefte heb aan creativiteit
Ik een heel sterk innerlijk weten heb en daar niet van af kan en wil wijken. Ook al zegt mijn hele omgeving is dat nou wel zo verstandig. Ik kan niet anders dan naar mijn gevoel luisteren. De keren dat ik dat niet deed pakte ook niet goed uit.

Ik heb nooit getwijfeld aan mijn hooggevoeligheid zoals de term nu bekend is. Het is voor mij net zo logisch om op mijn innerlijke kompas en mijn intuitie te vertrouwen als ademen, eten en drinken.

Mijn grootste uitdaging is dat ik vaak al ‚weet’ wat er gaat komen of gaat gebeuren. Niet in elke situatie, maar wel in situaties die voor mij van belang zijn. Ik loop daarmee soms voor op mijn omgeving. En moet dan ‚wachten’ tot ook zij dat moment bereikt hebben dat voor mij al lang en breed duidelijk was. Dat zorgt dus met enige regelmaat voor wat ongeduld. En verveling ligt dan ook nog wel eens op de loer.

Nog niet zo heel lang geleden is mij pas duidelijk geworden dat deze gave ook, hoe kan het ook anders, sterk vertegenwoordigd is in de familie. In de vrouwenlijn. Wat moeten mijn ‚voormoeders’ (voorouders moederlijn) het zwaar hebben gehad. Opgroeiend in een tijdperk waar helemaal geen ruimte was voor intuïtie of hooggevoeligheid. Wat ben ik dankbaar dat ik NU leef en er steeds meer ruimte, plek en begrip is voor mensen met dit o zo bijzondere talent. Want wat hebben we dit talent nodig. Die zachte wijze vrouwelijk energie.

Ooit waren hooggevoelige mensen natuurvrouwen, heksen, helers, wijze mannen of vrouwen of sjamanen. De mensen in hun omgeving wisten dat ze in verbinding stonden met hun hogere zelf of een hogere macht. Ze hadden een verhoogd bewustzijn en werden om die reden vaak als raadgevers of vertrouwenspersonen geraadpleegd. Hoe anders is dat nu...

Wat is het mijn wens dat het fenomeen hooggevoelig breed erkend wordt binnen onze samenleving en dat er aandacht mag zijn en komen voor de bijzondere gaven en talenten van deze mensen. Wat zou onze samenleving er veel baat bij hebben wanneer de hooggevoelige mensen de rol krijgen die ze verdienen en ook nodig hebben. Ze zullen niet alleen met hun wijsheid de wereld een stukje mooier maken. Het zijn ook inspirators pur sang die weten hoe anderen te helpen te groeien in hun eigen wijs-heid. En is dat niet precies wat elke ouder wenst voor haar eigen kinderen ♡

#Hooggevoeligheid #Hoogsensitief #Eigenwijsheid #Intuïtie

De figuranten in je leven

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Mon, 24 Jan 2022 11:57:47 GMT

Figuranten als spiegels voor p ersoonlijk e groei

Je bent nu al een tijdje een ondernemende mama. En misschien merk je wel gaandeweg dat je op bepaalde vlakken uitgedaagd blijft worden, in je rol als ondernemende mama. De kans is groot dat je jezelf regelmatig tegenkomt in bepaalde emoties met je kind(eren) als grootste spiegel(s). Zij laten je met hun gedrag zien wat je eigenlijk liever niet ziet of wil zien. Wat zijn het daarmee mooie figuranten in je leven!

Maar niet alleen je kinderen fungeren als een spiegel. Vrijwel iedereen die je op je pad mag ontmoeten; je familie, je vrienden, je klanten, je collega’s of andere mensen zijn haarfijne figuranten in je leven. En houden je met hun gedrag allemaal een spiegel voor. Mooie spiegels en confronterende spiegels. Die keer op keer terug lijken te komen in je leven. Ons leven is immers cyclisch. Waarbij we eerder geneigd zijn boos te worden en te gaan wijzen dan dat we naar ons eigen gevoel gaan.

Wat zit het universum toch mooi in elkaar... Want ze nodigen ons daarmee uit om naar onszelf te kijken. Welke onbewuste pijn, verdriet of trauma draag je nog met je mee wat nog aandacht nodig heeft. Het grootste cadeau dat je jezelf, je kinderen en je bedrijf dan ook kunt geven, is erkenning van deze spiegel ZONDER over jezelf of je kinderen te oordelen. Erkenning is de eerste stap naar groei in persoonlijk leiderschap en biedt ruimte voor inzichten om uiteindelijk door te kunnen breken in patronen welke in ons genetisch geheugen zijn opgeslagen. Ik zeg dan Hallo empowerment!

#Persoonlij kegroei #Empowerment #Figuranteninjeleven

Innerlijk werk - Belemmerende overtuigingen doorbreken

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Mon, 24 Jan 2022 11:37:41 GMT

Doorbreken belemmerende overtuigingen

Of we het nou leuk vinden of niet. We krijgen vroeg of laat allemaal te maken met uitdagingen in ons leven. Pittige gebeurtenissen die ons even stil laten staan bij wat nu echt belangrijk is. Vaak is dat het moment waarop we naar ons leven kijken en behoefte hebben of krijgen aan antwoorden of aan reflectie.

Terugkijkend op mijn leven is 2012 het jaar geweest dat er veel gebeurde in mijn leven. Alweer 10 jaar geleden! En ook bijzonder dat het ook het jaar was dat het het 'einde van de wereld' zou zijn volgens de Mayakalender. Nu terugkijkend zie ik juist een enorme transformatie op zowel collectief niveau als in mijn individuele leven sinds ik de weg bewandel van innerlijk werk.

Wat is er sindsdien veel verandert. Niet gek als ik terugdenk aan alles waar ik sindsdien mee aan de slag ben gegaan. Mijn innerlijke kompas stuurde me dus de richting op van het Innerlijk werk. Wat begon met een #Helendereis en een #NLPopleiding mondde uit in een #Wayoffli fe . 10 Jaar verder en heel wat trainingen en doorbraken in belemmerende overtuigingen verder kan ik nu alleen maar concluderen dat ik zo super dankbaar ben voor alle inzichten, ervaringen, en kennis die ik in die jaren heb mogen ontvangen. Dat ik met prachtige mensen heb mogen samenwerken. Methodes heb mogen leren kennen in innerlijk die me lieten groeien op zowel persoonlijk vlak als in het ondernemerschap en niet te vergeten in het moederschap.

Er is geen weg meer terug wordt ooit wel eens gezegd als je eenmaal de weg opgaat van innerlijk werk. En dat klopt ook. Als je eenmaal bepaalde inzichten hebt gehad en oude belemmerende overtuigingen hebt doorbroken kun je je ogen er niet meer voor sluiten. En heel eerlijk dat wil ik ook niet. Want ook al was en is het vaak hard werken. Uiteindelijk heeft het me zoveel meer gebracht. Want met elke doorbraak voel ik me letterlijk een stukje lichter. Alsof er toch iets van je schouders is gevallen waarvan je niet eens wist dat je het droeg. Dat gevoel is echt onbeschrijfelijk…. En precies de reden dat ik doorga met Innerlijk werk. Omdat ik inmiddels weet dat je geen beren op de weg tegen komt. Alleen maar hindernissen die eenmaal genomen zijn voor een veel begaanbaar pad zorgen. Met als grootste motivatie te weten dat ik dit pad niet alleen vrij aan het maken ben voor mezelf. Maar des te meer voor mijn dochter en haar toekomstige kinderen. Precies dit is voor mij evolutie. Want wat ik NU doe matters voor de toekomst. Niet voor niets hanteer ik daarom mijn bedrijfsquote: hebt doorbroken

„Wanneer moeders empowered zijn - Empoweren ze de wereld”

#Innerlijkwerk #Belemmerendeovertuigingen #Doorbreken

Boekentip familiepatronen: The Ancestor syndrome

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Mon, 24 Jan 2022 10:48:10 GMT

Boekentip over familiesystemen

Toen ik kennis maakte met de Biografische tijdlijn duurde het niet lang eer ik ook ontdekte dat herhalende gebeurtenissen óók terugkomen in een familielijn en/of familiesysteem. Een heel mooi boek dat hier meer over verteld is 'The Ancestor syndrome'.

Alles is energie en zonder dat we het in de gaten hebben resoneren we allemaal met specifieke voorouders. Resoneren is het meetrillen of meedeinen op die energie. Wat verklaart waarom er bepaalde patronen terugkomen in families. Of dat nou ziektes zijn, ingrijpende gebeurtenissen zoals een brand of bijvoorbeeld een faillissement. Maar ook het soort werk dat je kiest zegt heel veel over je familie verleden. Want je erft niet alleen onverwerkt trauma. Ook je talenten heb je van je familie mogen ontvangen.

Op bijzondere én concrete wijze laat dit boek zien hoe de relatie van je voorouders zich verhoudt tot jou. Aan de hand van welke plek je inneemt in je familie. Denk hierbij aan je plek in het gezin, of je vernoemd bent naar een voorouder of wellicht een geboorte- of sterfdatum deelt. Het zijn familiesystemen die van generatie op generatie doorgegeven worden.

Het boek is in het engels. Voor mij goed leesbaar.

In ieder geval een aanrader voor wie nieuwsgierig is naar wat een familie stamboom verteld over jou plek in de familie. En je op deze manier patronen zichtbaar kunt maken om deze te doorbreken.

#familiesysteem

Ervaringsverhaal: Uitgedaagd in moeder - zoon relatie

marion@stijlplan.nl (Marion Reiling) — Wed, 01 Dec 2021 14:58:16 GMT

Moedereenzaamheid: Het verhaal van Amy*

Ik wil graag het contact verbeteren tussen mij en mijn kind(eren)..

Met deze wens kwam Amy bij mij.

Het gevoel van moedereenzaamheid was groot.

Amy vertelt haar persoonlijke verhaal en deelt alle gebeurtenissen met bijbehorende data/jaartal met mij. Door al deze gebeurtenissen in haar levenslijn te plaatsen werd heel snel duidelijk dat er in een periode van 5 jaar terugkerende traumatische gebeurtenissen plaatsvonden in haar gezinsleven rondom geboorte en trouwen.

Ik vroeg haar hoe haar eigen geboorte verlopen was; snel was haar reactie. Wat ook bijna niet anders kon met deze gegevens. Zo veel gebeurtenissen snel (!) achter elkaar.

En ik vroeg haar wat er rondom haar 5e jaar gebeurd was in haar leven.

Ze had geen idee…

Ik greep terug naar de wens die ze heeft aangaande haar Het gevoel van moedereenzaamheid en waarom ze ook alweer bij mij was; het contact verbeteren tussen haar en haar kind(eren). Toen ik hier op doorvroeg werd duidelijk dat ze vooral het contact met haar 1e zoon wilde verbeteren. Hij had te kampen met psychische problemen / verslaving / zelfmoordgedachtes. Wat haar intens verdrietig maakte. Het verstikte haar bijna, ze had moeite met slikken en het gaf haar ook een benauwd gevoel.

Met deze moedereenzaamheid emotie zijn we aan de slag gegaan. Amy nam me meteen de diepte in. Naar een ruimte die eindeloos aanvoelde. Waar ze niet hoefde te bewegen. Beweging was angstig voor haar. Dan zou ze gezien worden. Ik laat haar (visueel) in beweging komen. Haar benen en voeten knetteren en haar keel is droog en dik. Ze heeft moeite met slikken. ‚Als ik in beweging kom en iets van mijzelf laat zien dan ga ik dood’ lijkt haar overtuiging welke tevens haar overleving is.

Ik vraag haar hoe oud ze is in haar levenslijn; 5 jaar (!). Er is verwarring. Ze weet niet wat er toen gebeurt is. Durft het niet te voelen. ‚Ik ben van binnen doodgegaan toen ik 5 jaar oud was….’ Er volgt een beeld van een man die Amy ongepast aanraakt. Haar ouders zijn in dit beeld aanwezig. Zij hebben een onderlinge strijd. Willen vertellen wat er gebeurt is maar kunnen/mogen dit niet. Het wordt blank in haar hoofd. Het voelt alsof er een klem/zak om haar hoofd zit die aangetrokken wordt. Ik laat haar deze zak verwijderen.

Het voelt alsof er een ballast weg is. Ze voelt zich bevrijd van deze ballast aan het einde van de sessie.

Haar zoon spiegelt onbewust met zijn gedrag het onverwerkte verdriet van zijn moeder. Moeder wilde liever niet op aarde zijn. Haar zoon zoekt zijn toevlucht in verdovende middelen en heeft een keer een zelfmoordpoging gedaan. De pijn is te groot om te kunnen voelen. Hij ‚vlucht’ dus net als zijn moeder naar een ruimte welke eindeloos aanvoelt. In de sessie hebben we een stukje van het verdriet van moeder haar moedereenzaamheid geheeld. Wat naar alle waarschijnlijkheid positief door zal werken naar haar zoon en naar zijn levenslijn.

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd.

Ervaringsverhaal: Kraamtranen of toch iets meer...

Tue, 30 Nov 2021 12:57:16 GMT

Het verhaal van de kraamtranen van Dane*

Dane* komt bij mij omdat ze al sinds haar bevalling in 2017 worstelt met verdriet, eenzaamheid, boosheid, niet kunnen genieten, rusteloosheid, angst, spanning, overgevoeligheid en ook depressieve gevoelens. Emoties die verder gingen dan de bekende kraamtranen. Haar grootste verdriet voor haar gevoel, is dat het haar niet gelukt is om op eigen kracht te bevallen.

Ze voelt zich machteloos. De regie werd overgenomen. Dit maakt haar boos. Ze laat de boosheid echter niet toe. Tegelijkertijd verlamd dit haar. Er heerst ook angst... Angst dat haar kindje bij haar weggehaald zou worden. We maken verbinding met deze emotie en Dane wordt boos. Heel boos...

Weer maken we verbinding met de opkomende emotie. Er heerst verwarring. Ze voelt alsof ze in een vacuüm zit. Ze wil er uit maar weet niet hoe. Ze is drie jaar en voelt zich verward, verloren, verdrietig en bang. Bang om te voelen. Ze stapt in haar eigen fantasie wereld. Daar hoeft ze niet te voelen. Beelden van opa komen naar voren. Hij is boos op haar. Ze begrijpt niet wat ze fout heeft gedaan. Beelden van misbruik komen ook naar boven. Ze wil dat het ophoudt want dan krijgt ze rust. Haar lichaam is in angst, ze voelt haar lijf niet. Ze weet dat het er is maar ze wil het niet voelen....

Ze wil dat iemand haar helpt maar niemand doet iets. Niemand ziet haar. Dit verlamd haar, legt alles stil ze voelt zich machteloos... Het haalt alle levenslust uit haar weg. Precies zoals ze zich ook tijdens haar bevalling heeft gevoeld. Haar kraamtranen en andere emoties vertellen het verhaal van o.a. het misbruik van haar opa.

We maken verbinding met deze pijn. Er volgt rust. Eerst in haar hoofd en vervolgens over haar hele lijf. Ze voelt zich gezien, dat is onwennig. Het overweldigd haar. Voor het eerst voelt ze haar fysieke lijf. Dit is raar maar ook OK. Het is alsof iedereen haar nu pas echt kan zien.... Ze was alles kwijt. Ze was zichzelf kwijt. Ze is thuisgekomen in haar eigen lijf....

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd.

Geboorteverhaal: Faalangst; Haar moeder had een jongetje gewild

Thu, 21 Feb 2019 11:56:37 GMT

Haar moeder had een jongetje gewild...

Jolein* is sinds recentelijk begonnen aan een nieuwe opleiding. Door de bijbehorende toetsen en examens wordt ze opnieuw geconfronteerd met haar faalangst. Iets waar ze vroeger als kind al last van had en wat nu blijkbaar nog steeds speelt. Hoe positief ze ook in het leven staat. Haar faalangst kan ze maar geen plek geven en ze begrijpt ook niet waar dit vandaan komt.

In de sessie maken we verbinding met een aantal situaties waarin ze haar faalangst intensief heeft ervaren. Via schoolexamens komen we uiteindelijk bij haar geboorte terecht. Haar moeder had graag een jongetje gewild. Hierin ‚faalde’ ze voor haar gevoel. Omdat de geboorte als een soort examen ervaren wordt, koppelt ze haar gevoel van falen onbewust aan haar geboorte examen. Elk examen wat ze vervolgens in haar leven heeft roept haar gevoel van falen weer op waardoor ze faalangst ontwikkelt.

Binnen de sessie kijken we iets dieper naar haar geboorteverhaal. Waarom wilde haar moeder graag een jongetje? Haar moeder bleek de oudste uit het gezin en het enige meisje. Haar broers werden door hun moeder in liefde erkent en opgevoed. De oma van Jolein raakte per ongeluk in verwachting van haar moeder. Deze zwangerschap was een schande voor de familie en haar oma werd hiervoor tijdelijk in een klooster geplaatst. De oma van Jolein heeft hierdoor zowel haar zwangerschap als haar dochter nooit kunnen accepteren. De pijn en verdriet hiervan draagt Jolein’s moeder al haar hele leven met haar mee.

De faalangst van Jolein is dus niet de pijn van haarzelf maar van haar moeder en van haar oma. Welke zij wel leeft. Met deze inzichten maken we verbinding met de bijbehorende emoties. Om ze vervolgens los te laten. Het voelde als bevrijdend.

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd.

Haar ervaring met mij

Ik ging er blanco naar toe. Heb echt gevoeld waar het zat en alle emoties die daarbij kwamen en hoorde. Marion legt daarna uit wat ze heeft opgeschreven en legt de verbanden erg duidelijk uit. Kan het iedereen aanbevelen.

Spierreuma

Thu, 14 Feb 2019 08:46:42 GMT

Langzaam loslaten na inzicht met thema willen vluchten / vastzitten / machteloosheid

Emanuelle* kwam samen met haar zus bij mij om te gaan kijken naar haar spierreuma (Fibromyalgie) waar ze al sinds haar 9e mee te maken geeft.

De kern van Emanuelles spierreuma / Fibromyalgie komt vanuit de omstandigheden waarin ze als kind ervaren heeft dat ze niet kon vluchten voor de situatie waarin ze zich bevond. En ook niet de personen kon beschermen die ze zo graag wilde beschermen. Hiermee voelde ze zich vastzitten en machteloos. Met de benen vlucht je en met de armen duw (wegduwen ter bescherming) of trek je iemand naar je toe (omarmen ter bescherming). Het zijn spierbewegingen waar ze niet toe in staat was. Het werd haar onbewuste overtuiging wat zich bij Emanuelle manifesteert met o.a. pijn in de armen en benen. Een van de klachten van haar spierreuma / Fibromyalgie. Doordat we nu een verbinding hebben gelegd met het thema: willen vluchten/vastzitten/machteloos voelen herkent Emanuelle het nu en kan ze haar spierreuma / Fibromyalgie plaatsen en langzaam aan gaan loslaten.

* Uit privacy overweging is de gebruikte naam gefingeerd.

Haar ervaring met mij

Ik heb de sessie bij Marion als erg fijn ervaren! Ik deed het samen met een familielid om een gedeelde kwaal op te lossen. Ze wisselde steeds tussen dit familielid en mij tijdens de sessie, wat ons veel inzichten gaf over elkaars oogpunten. Natuurlijk heb je het tijdens een sessie niet over de prettigste dingen, maar ik heb dat niet als vervelend ervaren, eerder als zeer nuttig. Er kwamen veel emoties omhoog, gevoelens en sensaties in mijn lichaam en overtuigingen waarvan ik niet wist dat ik ze had. We gingen pijlsnel de diepte in, wat uiteindelijk heel veel inzichten heeft opgeleverd en ook de kern van de zaak, die tot nu toe onbekend was (in ieder geval op bewust niveau). De stijl van Marion vond ik prettig. Ze stelde goede vragen, heeft een aangename stem om naar te luisteren en wisselde goed af tussen pauzes en vragen. Ik zou het zeker weer bij Marion doen. Dank je wel voor deze waardevolle inzichten!”

2b22a601

Ervaringsverhaal: Waarom haar lichaam begon te trillen na de ontmoeting van haar tweede man Piet

Ontdek welk verhaal Trijnie haar Biografische tijdlijn vertelt

over haar angst voor onveiligheid en onder druk gezet worden

Ervaringsverhaal: Bang om vergeten te worden

Ontdek welk verhaal Karlijn haar Biografische tijdlijn verteld

over haar angst gesplitst te raken van haar familie en moederziel alleen achter te blijven

Ervaringsverhaal: Van bindingsangst naar voelen en gezien worden

Ontdek welk verhaal Marit haar Biografische tijdlijn verteld

over bindingsangst, verlatingsangst en gezien worden

Marit haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Ervaringsverhaal: Ik heb de erkenning van een ander niet meer nodig!

Ontdek welk verhaal Lisanne haar Biografische tijdlijn verteld

over de behoefte van erkenning door haar vader

Lisanne haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Ervaringsverhaal: Eindelijk 'Vrijheid in verbondenheid; met zowel familie, dierbaren, collega’s én vooral met zichzelf.

Ontdek welk verhaal Fleur haar Biografische tijdlijn verteld

over 'vrijheid in verbondenheid'

Fleur haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Ervaringsverhaal: Van een destructief leven naar het leven omarmen

Ontdek welk verhaal Sil haar Biografische tijdlijn verteld over waarom ze een destructief leven leidde…

Sil haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

Ontlading

Opgeslagen herinneringen ﻿

In de bewustwording van herhalende familiepatronen zit de kracht om deze te doorbreken

Familiepatronen; herhalende gebeurtenissen op dezelfde momenten bij dezelfde personen in de familie

Biologische natuurwetten

Het verhaal van je lichaam

De energieboost van moeder natuur

Cyclussen

Ervaringsverhaal: Een paniekerig gevoel bij zichtbaar zijn

Ontdek welk verhaal Meyla’s Biografische tijdlijn verteld over niet gezien worden…

Meyla haar ervaring met mij en met het werken met de Biografische tijdlijn:

WOW Het is vandaag 22/2/2022

Wat een magische datum!

De impact van je geboorte op jouw leven

Jouw geboorteverhaal

Geboorte herinneringen

Oude geboorte herinneringen die opgeslagen zitten in ons systeem

Mijn boekentip: Leven met hooggevoeligheid

Hooggevoeligheid

De figuranten in je leven

Figuranten als spiegels voor p ersoonlijk e groei

Innerlijk werk - Belemmerende overtuigingen doorbreken

Doorbreken belemmerende overtuigingen

Boekentip familiepatronen: The Ancestor syndrome

Boekentip over familiesystemen

Ervaringsverhaal: Uitgedaagd in moeder - zoon relatie

Moedereenzaamheid: Het verhaal van Amy*

Ervaringsverhaal: Kraamtranen of toch iets meer...

Het verhaal van de kraamtranen van Dane*

Geboorteverhaal: Faalangst; Haar moeder had een jongetje gewild

Haar moeder had een jongetje gewild...

Haar ervaring met mij

Spierreuma

Langzaam loslaten na inzicht met thema willen vluchten / vastzitten / machteloosheid

Haar ervaring met mij

Opgeslagen herinneringen